Ik, Evy (°1979), samen met Tom (°1976) sinds 2000, happely married sinds 2004 en de trotse mama en papa van Milan (05/01/2007) en Cato (°22/06/2010).
Mama, echtgenote, logopediste, beetje optimistisch, beetje pessimistisch, beetje koppig, beetje stresskip, ernstige gesprekspartner, zotte doos, denkertje, piekeraar, droomster, beetje ernstig, beetje maf…
Dit alles altijd, alleen soms, sterk afhankelijk van het moment, in een andere volgorde.
Milan, bijna tweeënhalf en klaar voor school, praat Milaniaans zonder ondertitelingen, houdt van auto’s, tractors en vatajas, zot van zijn glijbaan, begint te knuffelen en geeft handkusjes als de beste!
Milan, bijna drie, helemaal zot van school, knuffelt als de beste, houdt nog steeds van alles met wielen onder (zoals echte, stoere jongens), maar zingt ook stiekem mamasé-mamasa-mamasaka-bumba.
Milan, de volle drie, gaat nog steeds graag naar school, maakt eigen versies van bekende liedjes, puzzelt graag en wil steeds maar “pellekes pelen”.
Milan, ruim 3,5, in vakantiestemming, grote broer en toch soms nog kleine jongen.
Milan, 4,5, onze grote jongen, lieve broer, racet door het leven; klaar voor juf Ilse (2e kleuterklas).
Milan, 5 jaar, grappige wijsneus, koppige kleuter, maakt grapjes en meent ze ook, zorgt voor zijn kleine zus als een volleerde grote broer.
Cato, sinds 22 juni in ons leven, verwonderd de wereld inkijkend.
Cato, al een jaar midden in ons gezin, kruipt op kousevoeten door het leven.
Cato, al 15 maanden onze kleine prinses, schuift op haar poep, danst, shaket en zingt maar stapt nog niet.
Cato, 21 maand, stapt zelfzeker door het leven, maar durft niet van de drempeltjes, knuffelt en houdt van poppen.
