Behoorlijk Kafkaiaans, als u het mij vraagt…

Anderzijds, gewoon Belgisch…

Er was een tijd dat er hier gekuist werd door een poetsvrouw. Deze dame werd betaald met dienstenchecques. Maar toen werkte ik minder, verdiende minder en was ik meer thuis. En dus zwaaiden we de poetsvrouw (met spijt in het hart, trouwens) uit. Het één en het ander leidde er toe dat ik de firma nog 4 checques moest bezorgen. De gebeurtenissen van de laatste tijd deden me dit vergeten. Maar geen nood, ik kreeg een briefke. Ik zou ze geven waar ze recht op hadden, eerlijk is eerlijk en dus bestelde ik 4 dienstenchecques.
Vandaag zat er een mailke in de bus met de titel “foutief bedrag”. “Lap, ik kan al niet meer rekenen ook!” dacht ik nog. Maar neen, mijn rekenkunsten zijn in orde. Het ging over het feit dat je minimum 10 checqueskes moet bestellen. Da’s weer typisch!!!

Ik nam de telefoon in de hand en vroeg uitleg en oplossingen.
Bij Sodexho werd me aangeraden om 10 checques te bestellen en er 6 terug te sturen waarbij ik de terugbetaling vraag. Dit kost me 25 cent. Bij Partena konden ze me ook niet helpen. Ik kan daar geen 30 euro gaan betalen want de staat betaalt Partena voor elke checque 21 euro. Ik kom dus niet toe met mijn 30 euro. Ik mag wel 4 checques van iemand anders opsturen.

Dus…

Heeft u een bankrekening (waar ik 30 euro op kan storten), 4 dienstenchecques (die ik dan kan opsturen) en een dosis medelijden met mij (ochottekes, toch…), kan u me dan uit de nood helpen? In deze tijd van vrede en liefde en al…

Toen ik het verhaal aan mijn mama vertelde, vroeg ze zich luidop af hoe ik me toch altijd in de nesten kon werken.
En moeders hebben altijd gelijk…