Mijn dochter ruimt op! Tof hé. Ge moet daarvan genieten zolang het duurt. Want uit eerdere ervaringen weten we dat dat niet blijft duren. Maar allee, while it lasts…
Deze middag had ze opgeruimd. Alles netjes in de speelgoedbakken, poppen in de wieg. Ze doet dat goed.
Te goed…
Want ik heb zonet 20 minuten lopen zoeken achter da bakske waar ge uw bankkaart moet insteken vooraleer ge online uw rekeningen kunt bekijken. Ja, ik weet het, da’s niet bepaald speelgoed, maar die van ons ‘belt’ met alles wat ze tegenkomt waar knopkes op staan. Wat zeg ik? Schrap de knopkes! Zij heeft gewoon nen gsm die reageert op haar stem. En ze belt altijd naar haar papa. “Papa?”, “Papa!”
Papa zegt nie veel terug, maar da’s bijzaak…
Ik had mijn bakske nodig. En neen, als ik haar daar niet had mee laten spelen bellen, dan was ik het nu nie kwijt. Maar er bestaan ergere dingen om mee te spelen.
Oke, in ‘t kort: Ik vond het uiteindelijk terug onder haar zitting van haar loopwagentje.
Cato, uw rijk is uit! Mama weet uw geheime bergplaats zijn!
